توزیع های زیر مجموعه یک توزیع مادر چه فرقی باهم دارن؟

تا حالا اینو فهدیم که اصلی ترین تفاوت توزیع های مختلف، مدیر بستشونه
خب توزیع های زیر مجموعه یک توزیع مادر عملا چه فرقی باهم دارن؟
مثلا دبیان و اوبونتو و دیگر دبیان بیس ها(خب شاید بگید کانفیگ ها و درایورها ولی خب همه این ها رو میشه روی تمام توزیع های دبیان بیس پیاده کرده)
آرچ و مانجورا و دیگر آرچ بیس ها و …(جدای از آسان کردن نصب آرچ)

هیچ فرقی با هم ندارن. هر توزیعی رو میشه تا ۹۹درصد تبدیل کرد به یه توزیع دیگه. حتی مدیر بسته‌ی اون توزیع رو.

البته اینکه اوبونتو و دبیان هردو از apt استفاده میکنن، به این معنیه که هردو با استفاده از «یک نرم‌افزار» دارن کار مدیریت بسته‌ها رو انجام میدن. ولی خود پکیجها یکی نیستن.
تیمی که پشت کامپایل و تست و رلیز پکیجها قرار داره، با دید متفاوتی اینکار رو انجام میده و هرکدومشون دارن برای خودشون نرم‌افزارها رو کامپایل میکنن (پس ممکنه آخرین نسخه‌ی فایرفاکس توی اوبونتو یه باگ داشته باشه ولی همون نسخه توی دبیان باگ نداشته باشه)
که البته این مربوط به release-cycle هم میشه. مثلا دبیان خیلی پایداره و فقط پکیجهایی توش قرار میگیرن که یه مدت خیلی زیاد تست شده باشن و مشکلی نداشته باشن (توی debian stable) و در کنارش نسخه‌ی Debian Unstable و Debian Testing داریم که برای کسانیه که میخوان آخرین ورژن کرنل و نرم‌افزارها رو داشته باشن و تست کنن و اگه مشکلی بود ریپورت کنن (که اگه چیزی باگ داره، برای کاربران Stable نصب نشه)

تفاوت دیگه، نرم‌افزارهایی هست که به طور دیفالت نصبه. مثلا تیم اوبونتو تصمیم میگیرن فلان فایروال روی سیستم کاربر به طور دیفالت نصب باشه، درحالی که تیم دبیان میگن «کاربر ما، خودش میدونه داره چیکار میکنه، پس بذاریم خودش هرچی رو میخواد نصب کنه» و به صورت دیفالت چیزی نصب نیست.
یا مثلا اوبونتو به طور دیفالت، پکیجهای non-free توی ریپازیتوریش داره ولی (فکر کنم) فدورا اینطور نیست و بعد از نصب باید خودمون ریپازیتوریهای non-free رو به سیستم اضافه کنیم.

فکر نمیکنم فرق دیگه‌ای داشته باشن و همونطور که خودتون اشاره کردید، میشه همه چیز رو تغییر داد و نرم‌افزارهایی رو نصب کرد که توی یه توزیع دیگه به صورت دیفالت نصبه.

2 پسندیده

با این حساب این همه توزیع لینوکس تنها در فلسفه باهم فرق دارن :slightly_smiling_face:
ممنون از جواب خوبتون!

1 پسندیده