مهاجرت و یافتن کار در خارج از کشور


#1

امیدوارم همه خوب باشن.

من خودم امدم اینور به امید اینکه محصولی رو که چند سال روش کار کرده بودم رو بفروشم. اما از بس هزینه ها زیاد هست نتونستم تکمیل کنم. من ویزای دانشجویی از یکی از کشورهای اروپای شرقی گرفتم که فقط ویزام تمدید بشه.

بعد از اتمام ذخیره مالی، مجبور شدم از سایت های فریلنسری مثل upwork کار بگیرم. تایید مدارک و خیلی چیزهای دیگه دست و پاگیر هستن. اما وقتی بتونین مدارک، سند از بانک و کارت اقامت رو نشون بدین درها براتون باز هست. الان توی آپ ورک کار نمی کنم دیگه.

الان هم به موفقیت مالی چشم گیری رسیده ام که هیچوقت تصورش رو نمی کردم. البته توی برنامه ام بود به بیشتر از این برسم، میشه گفت این هم یکی از راه هاش بود. همچنان هدف اصلیم که فروش برنامم هست پا برجا هست. برای همین هم الان دنبال کسانی هستم که بتونن کمکم کنن بهش برسم.

در مورد کار برنامه نویسی، اگه مبتدی باشین با 2-3 سال سابقه، می تونین ماهی 1000-1500 اینجا بگیرین. در صورتی که حرفه ای باشین، تا 2500 یورو هم جا داره. برای خیلی حرفه ای هم تا 3500 یورو خوب هست. این ها برای وقتی هست که بتونین توی آفیس کار کنین.

اگه رزومتون قوی بود و دوست داشتین فریلنسری کار کنین که بازه حقوقتون فرق می کنه. من با یک شرکت المانی صحبت می کردم، حقوق بین 3500 تا 4000 یورو بود. با یک شرکت ژاپنی هم سالی 60 هزار تا 75 هزار دلار بود. شرکت های انگلیسی بازشون بین 3000 تا 3500 پوند بود

شرکت های آمریکایی خیلی خوب هستند. می تونین بین 60 هزار تا 100 هزار رو باهاشون کار کنین. البته باید خیلی خیلی خوب باشین. تا بتونین بیشتر از این در بیارین. من الان عصر تا نیمه شب کار می کنم و تداخلی با برنامه های کلاس هام ندارم.

در صورتی که خواستین ویزای دانشجویی بگیرین سعی کنین کالج های خصوصی رو انتخاب کنین و رشته ای باشه که تو ایران هم خونده این. این چند تا مزیت داره، کمک می کنه برای درس خودتون رو اذیت نکنین و وقتتون رو بزارین برای کار یا یادگیری چیزهایی که دوست دارین، بعدش امتحان ها رو بدون مشکل می تونین سریع پاس کنین. سطح آموزشی اینجا خیلی پایین هست، برای همین هم درس ها برام آسون هستش. من ارشد دارم اما دارم لیسانس دوباره می خونم. برای دکترا می خواستم شرکت کنم، دیدم غیر از دردسر و یه مدرک هیچی برام نداره.

همونطور که اشاره کردم، باید حواستون باشه که سریعتر بتونین فریلنسری کار پیدا کنین، وگرنه ذخیره ارزیتون خیلی سریعتر از چیزی که فکر می کنین تموم میشه.

واقعا همه چی به مهارتتون بستگی داره. من چند جا ریجکت شدم بخاطر اشتباهاتی در مصاحبه هایی که داشتیم.

فریلنسری مزایای خیلی خوبی که داره مجبور نیستین اجازه کار بگیرین. ویزاتون رو داشته باشین، بعدش با هر کشوری دلتون خواست کار کنین. من دنبال کار در کشوری که الان هستم نیستم و تمایلی هم ندارم هیچ تراکنش مالی اینجا با کسی یا شرکتی داشته باشم.

الان دارم برای گرفتن مدارک آمازون وب سرویس آماده میشم که کمک می کنه کارهای بهتر با حقوق بالاتر بگیرم. با مطالعاتی که در مورد راه اندازی بیزینس هم میکنم، برنامه ریزی می کنم که بتونم شرکت خودم رو داشته باشم. با اومدن به این سمت و دیدن نیازهای بازارهای اینجا و سایر کشورها، مشخص میشه که کارها و مطالعات داخل زیاد بدرد نمیخوره، باید خیلی سخت تر تلاش کرد، اما پاداش این سختی ها خیلی بالاتر و شیرینتر هست.

متاسفانه دوستان دیگه ای که از کشورهای دیگه اینجا هستن (همکلاسی ها و دوستان اینجا)، خیلی تنبل تر از اونی هستن که فکر می کنین. امیدوارم وقتی میاید اینجا کاملا این رو متوجه باشین که شانسی رو که شما بدست آوردین رو خیلی ها ارزوش رو دارن. برای همین هم نهایت استفاده رو از وقتتون داشته باشین و دنبال وقت هدر دادن در بارها نباشین. متاسفانه تنهایی خیلی بد دردی هست اینجا، اما هدفی که دارین خیلی بهتون کمک می کنه استوار باشین. ایرانی هایی هستن که دنبال خوشی و چرخیدن اینور و اونور هستن. با توجه به اینکه از خونواده فقیری بودم (الان بخونین ثروتمند :slight_smile: ) تمام تلاشم این بود سربلند باشم.

بهرحال کمکی راهنمایی چیزی خواستین پیام بزارین، هنگ آوت یا اسکایپ می تونیم داشته باشیم. خوشحال می شم کمک کنم.

اگر هم سوالی داشتین بپرسین کمکی باشه انجام میدم. :slight_smile:


#2

ممنون. هزینه چی زیاده؟ زندگی؟ نسبت به درآمد معمولی زیاده؟ چرا نمیخوای اون کشور تراکنش مالی داشته باشی؟


#3

هزینه هام به این صورت هست:

دانشگاه سالی 3000 یورو
اجاره اتاق تکی با امکانات لازم (حمام و دستشویی داخل) - 175 یورو خانه + با آب و برق و گرمایش 50 یورو
غذا و خورد و خوراک 150 یورو
حمل و نقل هر تاکسی سوار شدن معمولا 3 یورو
اتوبوس ماهی 7 یورو نامحدود - من بلیط تکی می خرم چون زیاد رفت و امد نمی کنم، هر بار 50 سنت
بیرون غذا خوردن هر بار 5-8 یورو، من خیلی کم بیرون غذا می خورم و خودم می پزم
تفریح 8-15 یورو - تابستون خیلی خوب هست اینطرف ها، من گردش و اینها میرم و برنامه های متنوع شرکت می کنم. این ماهی معمولا 20 یورو میشه، سر سال میشه 50-80 یورو
بار - نایت کلاب - صفر :slight_smile:
کمک به فقرا بین 5-10 یورو ماهی در صورتی که ببینم کسی رو - برخی هستن خیلی پیر هستن و میشناسم، به اونها کمک می کنم. ممکن هم هست کسی رو اصلا نبینم

حمام دستشویی بیرون باشه خوابگاهی بهش میگن، مشترک هم ممکنه باشه که یک همسایه یا کل افراد طبقه شاید ازش استفاده کنن. سال اول اینطوری بود، کلا دردسر هست. آشپزخونه بیرون باشه باید ظرف ها رو بیرون بشورید. لباس شو نباشه باید با دست بشورید. دستشویی بیرون باشه باید شب لباس و کفش و اینها بپوشید برید بیرون بیاید :slight_smile:
اوتوبوس ماهیانه تمدید نکنید مامور ممکنه بگیردتون، هر بار 8 یورو. بعدش دو برابر میشه. دوبار گرفته شده ام. یک بار اعتبار کارت دانشجویی تموم شد (منم نمی دونستم اعتبار داره)، یک بار هم سال بعدش برای اینکه از تخفیف کارت دانشجویی استفاده می کردم اما ماهیانه نخریده بودم. جالب اینجاست چون کارت دانشجوییم شماره قبلیش رو توی سیستم زده بود و کارتم رو عوض کرده بودم، کارت جدید رو چند بار زد نیاورد، من می گفتم جریمه شده ام میگفت رکورد نیست. بعد گفتم ای اینطوری چرا سیستمشون هست (بر اساس نام چرا نمیاره - شاید هم هر سال ریست میشه)، همون هشت یورو جریمه شدم دوباره :slight_smile: باگ سیستمشون هشت یورو نجاتم داد :slight_smile:


#4

میانگین درامد اینجا 400 تا 800 یورو هست.

کشییر 400 یورو، گارسون 500 تا 700 یورو با توجه به میزان کار، حسابدار 800 یورو (وسترن یونیون همیشه نیاز به نیرو داره و میانگین پرداخت اینقدر هست)، مهندس معماری 1200-1500 یورو - همه اینها بعد از مالیات هست

من به خیلی ها اینجا میگم که وقت بزارن برای آی-تی، انگار همه بیخیال هستن، آرزوی درامدهای آنچنانی هم دارند. برای همین هم شما دوست عزیزی که می خواین بیاین اینطرف، اولا امیدوارم متاهل بیاین، تنهایی خیلی خیلی بد اذیت میکنه، بعدش آمدین، باید تمام فکر و ذکرت رو بزاری برای ساختن آینده ات. خیلی راحت میشه بار رفت و وقتت رو با دوستان ناباب و جنس مخالف پر کنی. محال هم هست بگی رعایت می کنم و فلان و بهمان. تنهایی خیلی قویتر از روتون فشار میاره. واسه همین اعتیاد به الکل خیلی سریعتر رخ میده براتون. کلاب هم رفتنی که می افتین توی یه خط دیگه. امیدوارم متوجه باشین که بحث اعتقاد و اینها نیست، بحث این هست که حواستون باشه زندگیتون رو خراب نکنین و وقتتون رو بیخود دور نریزین. وقتی تونستین صد یا دویست هزار یورو جمع کنین اون موقع می تونین دنبال این کارها هم باشین و در راه درستش هم باشین. من دوستام از کلیسا هستن، درسته افراد معمولی هستن، اما خیلی بااعتمادتر و صمیمی تر و مهربونتر از دوستان کلاب هستن. کلاب رقابتی هست و برای گرفتن دختر. دوستی بی مفهوم هست. اما کلیسا عالی هست. چند بار برین ادم های خیلی خوبی رو می بینین و باهاشون دوستی خوبی می تونین داشته باشین.

چیزی که می تونم بهتون پیشنهاد بدم این هست که ایران تا می تونین بر روی شخصیت خودتون و پرورشش کار کنین. من برام طول کشید تا این ها رو متوجه بشم. اما وقتی خردمند شدم همه چیزم عوض شد. دوست داشتین منابع رو در اختیارتون قرار میدم تا بتونین ارادتون رو قوی کنین و هدفمند باشین، چه امدین اینور، چه اینکه هنوز داخل موندین. در زندگی ادم مفیدی میشین هم برای خودتون هم دیگرون :slight_smile:


#5

خب میزان هزینه و مبلغی که باید با خودتون داشته باشین رو می تونم اینطوری بگم:

من با یورو 4800 آمدم. با کلی قرض و زنگ و اینها (حتی قصد فرروش کلیه رو هم داشتم - اما از بس ادمهای زیادی بودن برای فروش که گفتم بخوام بفروشم باید یا مفت بدم بره یا اینکه باید کلی تو صف باشم - روز های بدی بود). سه هزار تا برای سال اول (دو ترم اول) همون اول دادم تا دانشگاه برای سفارت نامه بزنه. برای اینکه چطور نامه بنویسین و سفارت چی بگیرن و اینها می تونم راهنماییتون کنم. من تونستم ویزام رو یک روزه بگیرم. وقتی زنگ زدن فرداش بیا پاسپورتت رو بگیر، انقدر ناامید بودم که گفتم کنسل شد همه چی. اما وقتی بازکردم دیدم یه برچسب ویزای خوشگل چسبونده ان صفحه سوم پاسپورتم (این داستان داره برای خودش که همه چیز رو منظم و مرتب و موشکافانه در سفارت و دانشگاه و همه چی با علاقه و جدی دنبال کردم همه کارها رو هم خودم انجام دادم - پول نداشتم بدم برای اعزام دانشجو:) )

بهرحال، سه هزار تا برای سال اول رفت، سه هزارتا دیگه داشتم که با اون شش ماه دووم آوردم تا اینکه حسابم صفر شد. وقتی حساب صفر میشه بانک جریمه می فرسته براتون، سی یورو جریمه شدم. تا اینکه تصمیم گرفتم پروژه خودم رو نگه دارم و برم دنبال کار.

پس در کل با شش هزار تا تونستم بیام اینور. فکر می کنم شما هم می تونین با این مقدار یا کمتر بیاین. اگه از همون اول دنبال کار باشین، فکر نمی کنم مشکلاتی که من اول داشتم رو داشته باشین.

برای هزینه های دیگه، دو ماه رو باید بزارین گرو، که موقع خروج از خونه بهتون داده میشه. برخی صاحبخونه ها خیلی بد هستن و از ایرانی و مسلمان زاده واقعا می ترسن. خونه پیدا کردن هم که داستان خودش رو داره. بی سواد باشن یا دنیا ندیده، با این افراد چه خونه چه بیرون، روزگار بدی رو خواهید داشت. متاسفانه انگلیسی زیاد به دردتون نمی خوره، مثل داخل خودمون، چقدر از مردم انگلیسی بلد هستن؟ برای همین هر چه زودتر زبان رو یاد بگیرین بهتر هست. من بعد چند سال می خوام شروع کنم، اما سن بالا باعث میشه یادگیری خیلی سخت بشه.

عدم تمایل به داشتن تراکنش مالی یه انتخاب شخصی هست. درخواست کار اینجا من داشته ام 1200/2000/2500 یورو بوده ان، اما نمی دونم، دوست ندارم اینجا جلوی چشم و افیس کار کنم.

باز سوالی داشتین بپرسین جواب می دم، دوستانی هم که بیرون هستن الان تجربیاتشون رو به اشتراک بزارن ممنون میشم.


#6

هزینه زندگی به درامد رو باید دید کجا مشغول کار میشین. من سالانه معمولا 6000 تا 8000 هزینه می کنم. در مقابلش هم درآمد مناسبی دارم. فریلنسری هم که می دونین، کار باشه درامد دارین، نباشه باید صرفه جویی کنین.

چطور میشه این هزینه رو کاهش داد؟ بزرگترین هزینه من دانشگاه هست. با وجود اینکه می تونم هزینه خونه رو هم کم کنم، با خرید خونه، اما به دلیل موقتی بودن ویزام تمایلی ندارم. وام هم تا ویزا اقامت دایم نشده بانک وام نمیده. برای همین نمی خوام ریسک کنم. با دایم شدن ویزام، هزینه زندگیم می تونه به دو سه هزار یورو کاهش پیدا کنه که معادل داشتن خورد و خوراک مناسب و تفریحات معمولی هست بدون دانشگاه و اجاره (خونه رو ذخیره می کنم بخرم چه با وام چه بی وام). چون هدف من ذخیره کردن تا حد ممکن هست، برای اجرا کردن سایر اهدافم، واسه همین از خیلی چیزها سعی می کنم کم کنم. سخت هست، اما چاره نیست :slight_smile: آینده روشن داشتن و تامین مالی شدن این ها رو هم داره.

متاسفانه اینجا افراد هم خیلی الکل می خورن، بعد هم هیچ درکی از ذخیره کردن ندارن. در صورتی که کارشون یک جا تموم شد استرس میگیرن کار بعدی کجا باشه. معمولا به نرخ روز زندگی میکنن و زیاد اینده نگر نیستن.

برای همین شما دوست خوب در صورتی که بتونین بیاین اینطرف باید تمام اینها رو در نظر بگیرین و این رو هم داشته باشین که ویزا نگیرین باید برگردین. برای همین هم به محض اینکه تونستین هزینه های ماهیانه رو کم کنین (برای من با حساب بالا حدود 800 میشه) اگه بیش از این درآوردین و ذخیره کردین، توی خط موفقیت قرار می گیرین. در غیر اینصورت باید منتظر استرس های بی پولی و برداشتن نان 20 سنتی باشین بجای نان 21 سنتی. یعنی این یک سنت هم براتون سنگین میشه. برای من که اوایل بود و زندگی سختی داشتم.

باز خواستین راهنمایی می کنم چطور بتونین خودتون رو قوی کنین و زندگی خوبی رو اینجا رقم بزنین.

هر سوالی داشتین بپرسین جواب میدم :slight_smile:


#7

وام های اینجا با درصد 2-3 هست برای خونه. 5 درصد بدترین هست مثلا!

وام های شخصی بین 12 تا 17 درصد هست که بگیرین و خرج کنین و زندگیتون رو رویایی و بعدش نابود کنین :slight_smile:

برای وام خونه، وام هایی که میدن خیلی جالب هست. وام برای خونه 50000 یورویی رو ده درصد اول میدین و بقیه رو طی 30 سال. بعد سی سال هم کل پولی که برای خونه دادین میشه 65000 تا. یعنی ده پونزده هزارتا میاد روی پولی که قرار هست بدین.

امیدوارم متوجه شده باشین که هر فرد چقدر می تونه ذخیره کنه اینجا وقتی اون مدل ذخیره کردن توشون وجود نداره. خونواده ها معمولا اگه دو سه هزار یورو بدهی به بانک داشته باشن معمولا دو سه سال طول می کشه تا پس بدن، به دو دلیل اینکه اول چیزی با حقوقی که می گیرن براشون نمی مونه، بعدش هم سود بانک روش میاد.

داشتن دو سه هزار یورو ذخیره تو حساب خیلی سخت هست برای مردم عادی. مثل داشتن ده بیست میلیون توی حساب بانکی هست. من یادم میاد برای گرفتن پنج میلیون وام از بانک کلی بدو بدو و ضامن و اینها بود. اینجا هم درامد معمولی داشته باشین زندگی معمولی خواهید داشت.

باز چون ذخیره کردن وجود نداره، اگر هم جمع کنند توی تابستون مسافرت و کریسمس و اینا میرن گردش و سفر، چیزی نمی مونه و باید از اول شروع کنن.

روشی که من پیش رو گرفتم یکم سخت هست، اذیت هم میشم، اما هدفم بزرگتر هست. قدرت خریدم فوق العاده بالا رفته و اگر هم قرار باشه روزی از اینجا ریجکت بشم، غیر از امریکا و دو سه تا کشور گرون، هر جایی دلم بخواد می تونم برم و زندگی کنم، به دو دلیل: اول اینکه ذخیره ارزی مناسبی دارم، دوم اینکه فریلنسری می تونم تا زمانی که حساب بانکی داشته باشم از هر جایی کار کنم.


#8

من دوست دارم تا می تونم اطلاعاتی که دارم رو به اشتراک می گذارم. باعث میشه احساس خوشحالی کنم :slight_smile:


#9

خیلی ممنون جالب بود و استفاده کردیم . میشه بگید کدوم کشور هستین و چه رشته ای و در کدوم دانشگاه تحصیل میکنید ؟


#10

دوست ندارم اطلاعات در این مورد رو به اشتراک بزارم :slight_smile: ناشناس ادامه بدیم بهتر هست، هاها

غیر از اینها هر سوالی داشتین رو جواب میدم.


#11

:smile: من بخوام بیام رشته حقوق رو اونجا ادامه بدم و همچنان به کار برنامه نویسی ادامه بدم باید چیکار کنم


#12

وقتی می خواید رشته ای رو انتخاب کنین، واقعا فکر نمی کنم برای کشورهای درب و داغون مهم باشه، حواستون باشه که درس ها رو پاس کنین. اگه می خواید چیز جدیدی یاد بگیرین، متمرکز بشین روی کار و سرمایتون. خیلی از دانشگاه های خصوصی تمایل دارن دانشجوی خارجی رو بگیرن و اسم و رسمشون بره بالا و براشون درامد باشه.

کار رو هم بخواید داخل اون کشور ادامه بدید چند مشکل دارین، مهاجرت به برخی شرکت ها اجازه نمیده خارجی ها رو بکار بگیرن. باید زبان رو بلد باشین. اما اجازه 20 ساعت کار رو دارید. استخدام خارجی برای برخی جاها سخت هست.

با این وجود کارفرما خواست استخدامتون کنه می تونه بره مهاجرت و سریع کارهاتون رو انجام بده و مشغول میشین. اما با 20 ساعت کار، برنامه نویسی توی یه شرکت سخت هست. کارهای پارت تایم هم هست. اما من پیشنهاد می کنم روی کارهای فریلنسری متمرکز بشین.

من یک هدف طلایی دارم برای خودم، حساب بانکیم به راه باشه، مشکلات پیش رو اصلا مهم نیست.

بعد از یک مدت متوجه میشین که کار کردن برای دیگرون کافی هست و خسته میشین و دوست دارین برای خودتون کار انجام بدین (جدای از اینکه چقدر حقوق می گیرین). برای این کار باید استارتاپ و نحوه راه اندازی و مارکتینگ باهاش آشنا باشین (اوف این رو هم باید باهم بحث کنیم درست انجام بدین زندگیتون زیرو رو میشه - من الان دارم این رو می خونم و استارت آپ)

الان واقعیت این هست که نیروی کار داخل مفت هست، بتونین هزار یورو ذخیره کنین می تونین دو سه تا مهندس خوب بگیرین و ایده ای رو که دارین رو سه برابر، البته چهار برابر (با خودتون که فقط نظارت، فقط نظارت، فقط نظارت) سریعتر راه اندازی کنین. برای همین در این راه هم از الان دنبالش باشین تا بعدش کم اذیت شین.

پیشنهاد من این هست که کامل تجاری به قضایا نگاه کنین، حقوق می خونین یا رشته دیگه، همین فردا، اصلا بعد خوندن این خط (دقیقا الان)، مدرک رو گرفتین توی یه کشور خارجی، می خواین باهاش چیکار کنین؟ تمرکزتون رو بزارین روی بیزینس و مارکتینگ، خودتون رو در صورتی که توانایی مناسب داشته باشین تا اخر عمرتون بیمه می کنین. همه اینها هم منوط به میزان علاقه و تمرکز روی کار هست.

دوست عزیز، یادتون باشه وقتی پاتون رو گذاشتین اینطرف، دوست دارم اینطوری به خودتون نگاه کنین که زندگیتون متحول میشه و اون آدم قبلی نخواهید بود. بتونین رشد کنین از درون، چیزهای خیلی خوبی براتون انتظارتون رو میکشه :slight_smile: من خیلی سخت گیر شده ام در این زمینه، هاها


#13

خیلی ممنون و من منظورم کمیت و کیفیت مهاجرت شما بود . مواردی مثل اینکه چطوری دانشگاه رو پیداکردین و چطورافتادین دنبال کارهاتون و …


#14

یه نکته سریع بهتون بگم، اینکه چطور باید شروع کنین. همین الان برین دانشگاه های یک سری کشورها رو بگردین و ببینین چه درس هایی دارن و کدومشون رو علافه دارین. چون واقعا مدرک رو نباید هدف قرار بدین و مهارتتون مهم هست، تمرکزتون روی شهریه و معمولا یه کشور و شهر مناسب باشه خوب هست.

لیستی از اینها رو تهیه کنین و ببینین چه مزایایی دارن. من دانشگاه ها رو ترجیح میدم سمتشون نرم. چون ممکنه سخت بگیرن، باید توی کلاس ها باشین. مزیتی که خوندن دوباره رشتتون داره و اول هم اشاره کرده ام، این هست که می تونین درس ها رو معادل سازی کنین (من ترجیح دادم شهریه رو بدم و از همون لیسانس دوباره بخونم تا اینکه مدرک کشی و اینها باشه - هرچی معمولی تر باشین بهتر هست) بعدش هم با استاد های دانشگاه های خصوصی صحبت کنین باهاتون کنار میان. این استاد ها مثل خودمون فوق لیسانس یا استاد هایی هستن که به عنوان کار جانبی تدریس می کنن. برای همین خوبن. دانشگاه همشون استاد های دکتر و معمولا شاید سن بالا باشن و درک اینکه نیاین براشون سخت هست :slight_smile: این مشکل رو با یکیشون من داشتم که درس رو افتادم :slight_smile: خلاصه اینکه دانشگاه خصوصی اولویت داره به دولتی. چون هدف من درس و مدرک دیگه نیست. (هر چند در نهایت مدرکم رو با نمره های عالی می گیرم هاها)

خب بعد از لیست کردن دانشگاه ها، می تونین برین صفحاتشون رو ببینین و باهاشون شروع به مکاتبه کنین. مدارکی رو که می خوان رو اماده کنین و براشون بفرستین. برخی ها نیاز دارن تافل بگیرین، مزیت دیگه کالج خصوصی این هست که بتونین اسکایپ خوب صحبت کنین مهم نیست براشون.

خب فکر می کنم تا اینجا کافی باشه، اینها رو انجام بدین، سوالات بعد این رو وقتی انجام دادید جواب میدم، خوب هست؟


#15

ریز ریز کارها رو هم می تونم بهتون بگم، اما باید خوتون اول ببینید برای چی میاید. هزینه و اینها براتون قابل تحمل هست. چه اتفاقی میافته کار پیدا نکنین؟ وقتی واقعا جدی و مصمم شدید می تونین راه خروج رو هم پیدا کنین، وگرنه میشه براتون یک رویا و آرزو.

در این مورد خیلی خیلی می تونم مطلب بنویسم. اما بزارید بعد اینکه یکم دوستان دیگه مشارکت کردن.

کل این پست شد متن های بنده. دوستان دیگه هم نظر و سوال داشته باشن.


#16

خیلی ممنون لطف دارین .
در محلی که شما سکونت دارین بیشتر دنبال چه تکنولوژی هایی هستند ؟


#17

همه دنبال Developer خوب هستند. Python/NodeJs/React چیزهایی هست که عاااالی هست. البته اگه بخواید هر کشوری کار کنین اینها تاپ هستند. چه کشور الان، چه جاهای دیگه اینها رو نیاز دارن. من روبی کار نکرده ام. اما روبی کار هم کارهای خیلی خوبی دارن و درخواست براش زیاد هست.

برای بهتر کردن رزومتون هم می تونم (دوستان دیگه هم کمک کنن) راهنمایی کنم. مشکلی که من داشتم این بود که رزومم خیلی از شرکت های داخلی بودن و مشکل داشتم مشتری گرفتنی. البته اشتباهاتی هم داشتم که کم کم اصلاح کردم. می تونم خیلی بهتر از این باشم. اما فعلا به این راضی هستم.

پی اچ پی (قبلا کار می کردم الان ازش متنفرم) بازار انچنانی نداره. می شه گفت تبدیل شده به یک زبان مرده. تنها چیزی که سرپا نگهش داشته وردپرس هست. شما که دوست ندارین وردپرس کار باشین برای باقی عمرتون؟ من با نود و ریکت الان کار میکنم.

شدید، شدید، شدید توسعه می کنم برید سمت Amazon web services و Cloud Computing. طی یکی دو سال آینده قحطی اینها بوجود میاد و بهتر هست اماده باشین. از الان کار کردن کمک می کنه دو سال سابقه کاری داشته باشین.

مثل react که اوایل بود، همه دنبال این بودن. الان معمولا خیلی از فرانت اند کار ها ریکت یا انگیولار رو بلد هست. کلاود هم همین حالت رو داره. درس های انلاین رو پیدا کنین، و دوست و آشنایی دارین بهشون بگید براتون آمازون حساب باز کنن (شماره حساب لازم دارین) و تمرین کنین. درس ها رو بخونین و خودتون رو آماده کنین.


#18

ممنون دستتون درد نکنه :sweat_smile:
پی اچ پی تو ایران خوشمونم نیاد مجبوریم یاد بگیریم


#19

بازم ممنون. خیلی خوب بود. این حساب بانکی خودش یکی از دلایل مهاجرته.


#20

اینکه برای کار کردن محدودیت جغرافیایی نداشته باشی آروزی خیلیاست که همونطور که گفتی لازمش داشتن حساب بانکیه معتبره برای دریافت و ارسال پول. ولی برای باز کردن حساب بانکی شرایط خاصی هست. برای مهاجر ها احتمالاً سختگیری بیشتری هم باشه. الان که فقط بانکای مریخ ما رو تحریم نکردن، برای داشتن حساب باید چکار کرد؟ باید تو کشوری که میریم خونه داشته باشیم یا اجاره کرده باشیم؟