گیر کردن بین دوراهی کنکور یا برنامه نویسی


#1

سلام خدمت همه ی دوستان عزیز .
من ۱۸ سالمه و حدود ۶ ماه دیگه کنکور دارم .

قبلش با اجازتون من یه مقدار راجب گذشتم توضیح بدم .

من توی ۱۲ سالگی توسط چند تا کتاب و به صورت اتفاقی وارد دنیای برنامه‌نویسی شدم. اولین زبانی که باهاش شروع به برنامه نویسی کردم vb بود که اون موقع طرفدارای خودش رو داشت و از طرفی برای منی که خیلی بچه بودم آسون و باحال بود.

چند ماه بعد که کم کم متوجه شدم این دنیا چقدر وسیعه کم کم به سمت سی شارپ رفتم . سی شارپ آزادی عمل خیلی باحال تری به من میداد و مفاهیمی مثل شی گرایی درونش بود که واقعا کارها رو ساده تر میکرد .
توی اون سال ها برای مدرسم یه برنامه نوشتم که باهاش از دانش آموزا آزمون میگرفتن و … همین باعث شد که من در اون بین با فریم ورک قدرتمند wpf آشنا بشم که ui design رو واقعا جذاب میکرد و رابط کاربری های قویی رو میشد باهاش توسعه داد .
کم کم من تصمیم گرفتم که توی چند تا کلاس شرکت کنم تا برنامه نویسی رو اصولی تر یاد بگیرم .
همین باعث شد که من تصمیم گرفتم توی کلاس آموزش جاوا رو شرکت کنم چون اون موقع اندروید روی بورس بود و تعاریفی که ازش میشد زیاد.
توی ۱۴ سالگی جاوا رو شروع کردم و با یادگیری مباحث سنگینی مثل شی گرایی پیشرفته و انواع تایپ ها و … وارد حوضه ی اندروید شدم .
حدود یک سال و نیم تا دوسال اندروید کار کردم و در اون بین پروژه هایی کوچیک ولی کاربردی برای خودم مینوشتم که توشون از کار با اس ام اس بود تا ارتباط با سرور و حتی توسعه ی یک Ui لایبراری برای Button های پیشرفته که هیچوقت منتشر نشد .

بعد از اینکه از این کار زده شدم وارد حوضه ی طراحی وب و فرانت اند شدم .
اول با پی اچ پی شروع کردم و با کمک آموزش هایی که دیده بودم یک فریم ورک بر پایه ی mvc ساختم که البته با توجه به کم و کاستی هایی که داشت تصمیم گرفتم از یه فریم ورک قوی مثل لاراول استفاده کنم و با استفاده از اون یک Cms توسعه دادم و از اون توی یک پروژه که با چند تا از دوستان راه اندازی کردیم استفاده کردم که در حال حاضر down هست .
گذشت تا پارسال که کم کم وارد frontend development شدم و با angular 5 و React Js شروع به کار کردم و چند تا پروژه ی بزرگ و کوچیک (از یه سی ام اس دیگه تا todo list و این حرفا ) انجام دادم

قصدم این بود که فقط بگم توی این رشته تجربه دارم ولی
در حال حاضر ۶ ماه به کنکور مونده و من بین یک دوراهی گیر کردم که آیا درس خوندن رو به صورت جدی دنبال کنم و بعد از دانشگاه به فکر کار کردن بیوفتم یا اینکه همینجور نمونه کار ها رو زیادتر کنم به امید اینکه توی یه شرکت خوب استخدام شم ؟ اصلن به نظر شما شرکتی حاضر میشه که یک نفر با سن کم رو استخدام کنه و حقوق خوبی بهش بده؟
تکلیف کارت معافی نداشتن و مدرک دانشگاهی نداشتن چقدره ؟

ببخشید که با این متن طولانی سرتون رو درد اوردم ولی خوب از کسایی که توی این کار نیستن بپرسی معمولا با یه جوابی مثل درس بخون برا آیندت خوبه و از این حرفا بحث رو خاتمه میدن و قانع کننده نیست.

ممنون میشم نظرتون رو بدونم با تشکر.


#2

سلام
چرا سعی نمیکنی درست رو خوب بخونی که وارد مهندسی کامپیوتر بشی :thinking:
یعنی همه‌ی اینهایی که گفتی نشون میدن که به کامپیوتر مسلطی و البته هنوز غرق نشدی، چون دائما از این شاخه به اون شاخه شدی. چیزی که من توی رشته‌ی خودم یعنی مهندسی کامپیوتر دیدم، اینه که اصلا تمرکز روی کدنویسی نیست و بیشتر سعی میشه مفاهیمی آموزش داده بشه که در توسعه پروژه به اونها نیاز پیدا میشه و صد البته آموزش های دانشگاهی هم کامل نیستن! عبارت «آشنایی دادن» بیشتر مناسبه برای دروس دانشگاهی و خب چیزی که من توی صنعت میبینم که نیاز هست اینه که یه کدنویس خوب بتونه با اون مفاهیم و مسائل خاص، توسعه رو ادامه بده.
مثلا بحث بیگ دیتا، یه بحث انتزاعیه اما مسئله‌ی مهمیه و توی صنعت کاربرد زیادی داره، کسی که کارشناسی مهندسی کامپیوتر داره، با چیزهایی آشنا میشه که بهتر میتونه این مسئله رو هضم کنه، یا مثلا برای فهمیدن امنیت، باید شبکه رو فهمید و … . منظور من مدرک گرایی نیست! منظورم صرفا خود درس ها هستن. خیلی دیدم کسایی که کدنویس های خوبی بودن ولی نمیتونستن درک کنن دارن چیکار میکنن یا چجوری کار میکنن و این خودش عامل پسرفت برای فرد حساب میشه.
در کنار این، متاسفانه توی ایران مدرک هم مهمه و اکثر شرکت های داخلی به دنبال فردی هستن که حداقل لیسانس داره ولی اونقدر هم زیاد نیستن که بتونن جلوی دانشگاه نرفتنت رو بگیرن :دی (در مورد خارج از ایران و اپلای شغلی اطلاعی ندارم)
ولی کلا پیشنهاد من (با توجه به اطلاعاتی که دادی) اینه که درست رو بخونی و به یه دانشگاه خوب (بهتر= دولتی که هزینه‌ای نداشته باشه) بری و توی مهندسی کامپیوتر ادامه تحصیل بدی تا کارشناسی و حین تحصیل هم کار کنی و صرفا درس نخونی تا بتونی بعد از درس سریعا جذب بشی.
و در نهایت اینکه، به هر حال این تو هستی که باید تصمیم بگیری، پس خوب بهش فکر کن و به مشورت بسنده نکن :wink:
موفق باشی!


#3

یکی از معدود خوبی های دانشگاه اینه که با آدمای جدیدی آشنا میشی. من با اینکه نه دانشگاهم خفنه و نه رشته م ،توی همین سه ماهی که وارد دانشگاه شدم با هکرای زیادی آشنا شدم از دیتاساینتیست و برنامه نویس های مایکروسافتی گرفته تا طرفدارای آزادی نرم افزار و برنامه نویس های مسابقه ای و … و خب اغلبشون هم آدمای باحالی بودن اگه ازشون سوالی کردم یا کمک خواستم کمکم کردن


#4

احتمالا هیچ‌کسی بیشتر از من از دانشگاه متنفر نیست.
کلی چیز به آدم یاد میدن که اصلا به درد نمیخوره (البته شنیدم تو ارشد چیزهای به درد بخور و تخصصی بیشتری یاد میگیریم)
ولی باز هم چیزهایی هست که برای من جدیدی بودن و یاد گرفتم و باعث شدن توی اون مبحث بیشتر تحقیق کنم و چیزهای زیادی یاد بگیرم. پس میشه گفت ۱۰۰٪ وقت تلف کردن نیست.
مدرک داشتن بهتر از نداشتنه. (گرچه خودم احتمالا ترک تحصیل کنم و به مدرک نرسم)

این به نظر من بزرگترین ویژگی دانشگاهه. (پس بهتره دنبال دانشگاه مجازی نباشی)
ولی اگه میخوای وقتت کمتر درگیر دانشگاه باشه و حتی بتونی یه جا کار تمام‌وقت بگیری، بهتره بری سراغ دانشگاههای مجازی که باعث میشه اصلا وقتت برای دانشگاه تلف نشه و تقریبا هیچ‌کسی رو نشناسی. چه دانشجو و چه استاد! (خودم دانشگاه مجازی میرم) در عوض وقتت آزاده برای کار!

اینو کاملا تایید میکنم.

هیچ‌کسی نمیدونه آینده چطور میشه و هرکسی داره آینده‌ی خودشو میسازه.
احتمالا اگه آدم تصمیم نهایی رو خودش بگیره، بیشتر خوشحال بشه از خوب پیش رفتن ماجرا و کمتر ناراحت بشه از سختیهای مسیر.
پس با این حرف کاملا موافقم.


من سابقه‌ی کاری زیادی ندارم. چندتا شرکت کار کردم و هیچکدومشون نپرسیدن «مدرکت چیه؟»
پیش یه نفر رفتم برای انجام یه پروژه و ازم مدرکمو پرسید، گفتم «دیپلم» (در حالی که اونموقع دانشجو بودم و اصولا باید میگفتم که دانشجوی فلان مقطع هستم) و گفت «خوبه. منم دیپلم دارم. ولی دنبال مدرکهای غیر تحصیلی باش. خیلی به دردت میخوره.» (منظورش مثلا LPIC و اینطور چیزها بود)
و بعدا یه بار بهم گفت «به نظرم ICDL از مدرکهای دانشگاهی ایران بیشتر به درد آدم میخوره»

ایشون مدیر‌عامل یه شرکت بزرگه و کارش تو حوزه‌ی medical science هست. کسانی که استخدام میکنه معمولا از فارق‌التحصیلهای همین رشته هست ولی به شرطی استخدامشون میکنه که یه سری جزوه و کتاب رو بخونن و یاد بگیرن و امتحان بدن و نمرشون از یه حدی بالاتر باشه. (یعنی کلا با چیزایی که تو دانشگاه یاد میگیرن کار نداره. باید توی تاپیکهایی که این یارو تعیین میکنه و واقعا تو دنیای واقعی به درد بخور هست دانش کافی داشته باشی!)

(به نظر من) شما این ۶ماهو طوری درس بخون که انگار بازار کار فقط نیاز به مدرک دانشگاهی داره (کامپیوتر رو بذار کنار و فقط درس بخون. هروقت حوصلت سر رفت چندخط کد بزن حالت جا بیاد :slight_smile:) و روز کنکور طوری تست بزن که انگار هیچ نیازی به ورود به دانشگاه و مدرک دانشگاهی نداری! (اصلا استرس نداشته باش و هرچی بلد نیستی کلا ول کن بره! از هر درس ۴تا جواب بدی و درست باشه اونقدر رتبه رو پایین میاره که بتونی یه دانشگاه خوب قبول شی)
بعدش با توجه به شرایطت میتونی تصمیم بگیری که چقدر خودتو درگیر دانشگاه کنی.

  • کاملا درگیر دانشگاه بشی و کار رو کنار بذاری. یا فقط به صورت پروژه ای کار کنی.
  • دانشگاه مجازی بری که وقتت آزاد باشه برای کار و فقط برای امتحان دادن بری دانشگاه.
  • ترک تحصیل کنی (که با توجه به گزینه‌ی قبلی و آزادی عملی که بهت میده، پیشنهاد میکنم این گزینه رو انتخاب نکنی)

آره! چرا که نه؟! فوقش یه تایم ۲-۳ماهه کارآموزی و بعد استخدام!
البته حقوق خوب منظورم اینه که زیر ۱ملیون تومن نیست. هیچ شرکتی ما رو اونقدر دوست نداره که حقوق ۱۰ملیونی بهمون بده مگر اینکه واقعا دلیل مشخصی برای ابراز علاقه داشته باشه.

اگه مشغول تحصیل باشی (دانشگاه مجازی) که اصلا فکر نمیکنم گیر بدن به چیزی. فقط باید بهشون بگی که دانشگاهت زیاد وقت ازت نمیگیره و فقط برای امتحان ها مرخصی میخوای.
در کل هم تا حالا ندیدم و نشنیدم که به وضعین سربازی گیر بدن. (فقط ادارات و شرکتهای دولتی به اینطور چیزها گیر میدن)


در آخر اینم بگم که اگه میخوای ترک تحصیل کنی، نمیتونی به کار تو ادارات دولتی فکر کنی.
اگه دنبال کار تو ادارات دولتی هستی، تنها چیز مهم مدرکه (و پارتی که از مدرک هم مهمتره) و سواد و دانش واقعی اهمیت خاصی نداره.


#5

ممنون از نظراتتون دوستان عزیز. ممنون که دید من رو باز کردید به خیلی از مسائل.
خیلی از کسایی که دانشگاه های تاپ قبول میشن ، معمولا از دو سه سال قبلش به شدت درس میخونن و کلا بقیه زندگیشون میزارن کنار . اصلن ما یه اصطلاحی داریم بین دوستامون که میگه : کسی که مهندسی کامپیوتر دانشگاه شریف قبول میشه معمولا حتی بلد نیست کامپیوتر روشن کنه:grin::grin:.
خیلی هارو میشناسم که فقط دارن برای چشم و هم چشمی یا کلا بدون هدف درس میخونن و با اینکه خیلی مستعد هم هستن و ممکنه رتبه های بالایی کسب کنن ، وقتی ازشون میپرسی میخای در آینده چیکار کنی ، میگن هنوز تصمیم نگرفتیم .

. نتیجه ای که از صحبتانون گرفتم ، همونطور که خودتون اشاره کردید ، داخل دانشگاه بیشتر مباحث آکادمیکه تدریس میشه و ممکنه وقتی از دانشگاه بیرون میای اگر تجربه نداشته باشی نتونی وارد بازار کار شی و این که مدرک به تنهایی نمیتونه برات آینده رو رقم بزنه ولی اگر از یک دانشگاه معتبر باشه ، در کنار تجربه کاری میتونه یه کمک بزرگ باشه و میشه بهش به عنوان یه پوینت و امتیاز اضافه نگاه کرد .

با تشکر از راهنمایی هاتون.⁦♥️⁩


#6

من دوسال پشت کنکور موندم و شب و روز درس میخوندم روزانه بین 11 تا 14 ساعت مطالعه داشتم ، برای اینکه خیلی کم (هر 3ماه یک بار) بیرون میرفتم اضافه وزن هم گرفته بودم ،از لحاظ روانی خیلی خسته و استرس زده بودم ،خیلی دوران سختی بود برام، ولی خداروشکر من از هیچ دانشگاه خوبی قبول نشدم و به توصیه مشاورم توی شهر خودم بدون آزمون ثبت نام رشته نرم افزار کردم البته من مثل شما قبلا آشنایی با برنامه نویسی نداشتم

چند نکته که برای کنکور دادن و کنکور ندادن :

دانشگاه های بالا رتبه توی درس ها خیلی دقیق و سخت گیرن ولی دانشگاه های رتبه پایین تر مثل آزاد خیلی گیر نمیدن و خیلی وقتت آزادتره

تا مسائل مورد نیازت رو دنبال کنی و آزاد تری که کدوم واحد هارو مطالعه کنی و 18 19بگیری و کدوم که بدردت نمیخوره رو با 12 پاس کنی بره

اگر درس میخونین برای جلب توجه جامعه و اطرافیان نباشه و یا برای کسب رتبه نباشه اولین هدف فقط یادگرفتن خودتون باشه

یک یا دو فصل از کتاب درسی رو خیلی خوب فهمیدن بهتر از فهم کل کتاب در سطح متوسط است

خوبه در این راه از اونایی که تراز بالایی دارن و توی کنکور احتمال موفقیتشون زیاده یه صحبتی داشته باشی چون توی این انجمن همه دانشگاه فرارین

این بود تجربه من شاید برای شما یک اتفاق دیگری بیوفته من شخصا دلیلی که دانشگاه هستم سربازی هست وسلام


#7

اشتباه شنیدید یکی از اشتباه ترین کار ها اینکه آدم بره ارشد مثل من درس بخونه در ایران و مدرکشو بگیره


#8

من یک سال از شما کوچیک ترم. تصمیم گرفتم هم درس بخونم هم در کنارش روی پروژه ای کار کنم (فقط چهارشنبه شب ها) که بفرستمش برای جشنواره خوارزمی ( میگن به تیم اول سهمیه دانشگاه میده ولی پارسال ی پسره با رتبه اول تو شیمی با دوتا اخراع هیچ داشنگاهی قبولش نکرد ). بالاخره شانسمو امتحان میکنم ضرر نداره.

اونطوری که شنیدم داشنگاه های تاپ مثل شریف خیلی بیش از اندازه سخت گیری میکنن. بخاطر همین خودمو مچاله کتاب و دفتر و… نمیکنم.

فعلا ورژن اولیه از برنامه ام رو در دسترس عموم گذاشتم

https://alpha-hamidb.fandogh.cloud


#9

سلام
من یک کانال تلگرامی برای خاطرات کنکور کامپیوتر ارشدم دارم. میتونی اینو بخونید لینک_تلگرام


#10

عجب وضعی گیر کردیم.
هر کاری کنیم کم و بیش اشتباهه. خدا به خیر بگذرونه.


#11

نه، برای همه اینطور نیست! بعضی افراد نیاز دارن به این زمان ولی خیلیا فقط به سه ماه یا کمتر از شیش ماه نیاز دارن و با خوندن روزی 6 ساعت حتی! شما قبل خوندن باید خودتو بشناسی و اینکه هدفت چیه؛ با اینحال اگه تصمیم گرفتی برای کنکور بخونی، تمام تلاشتو بکن، ته تهش تصمیم میگیری که مثلا یه دانشگاه غیر انتفاعی بری دیگه؛ ولی گزینه ها و امکانات موجود رو از خودت نگرفتی! دلت خواست میری شریف (اصلا چرا حتما شریف؟ بابا امیرکبیر خیلی دانشگاه بهتریه :)) )، دلت نخواستم میتونی کلا دانشگاه نری!ضمنا شیوه خوندنت هم خوب باشه میتونی رتبه خوبی بگیری. خیلیا رو دیدم خیلی خوندن ولی بد خوندن و نتیجه نگرفتن.
من نمیدونم این سیستم جدید و کلا درساش چجوریه وگرنه کمکت میکردم ولی خودت میتونی بهترین راه رو پیدا کنی!


#12

درود

امتیازی که شما نسبت به بقیه هم سن های خودت داری اینکه قبل اینکه وارد دانشگاه بشی توجیه شدی که چی بدردت می خوره
تخصص یا مدرک؟
موردیکه می خوام به شما بگم صرفا نظر شخص خودم نیست یک حقیقت تو کشور ماست تو ایران تو رشته های کاربردی مثل کامپیوتر مدرک بدون تخصص ینی تلف کردن وقت و هزینه وسلام
اگر قصد اینو دارید که به خارج از ایران برید می تونید تا کارشناسی تحصیل کنید و تمرکزتون روی تخصص های کاربردی باشه و بعد به یه کشور دعوت به کار بگیرید در کنار تحصیل ( مثل خیلی از دوستان بنده) ولی اگر تو ایران می خوای تو تخصص هایی که دنبال می کنی تجربه کسب کنی از من به شما نصیحت بیشتر از کارشناسی ادامه نده و هر چقدر می تونی تو تخصصی که کار می کنی تجربه کسب کن و وارد بازار کار شو

من یکی از بچه های گروهم دیپلم هم به زور گرفته بود اما دوسال بود که برنامه نویسی رو خودش شروع کرده بود و خیلی خوب به پایتون مسلط شده بود در صورتی که کار اصلیش کابینت سازی بود طوری شد که از شرکت بیسفون براش دعوت به کار زدن و الان اونجا برنامه نویس سروره

حالا اینو مقایسه کن با افرادی که می شناسم دکترای نرم افزار دارن و بیکارن و متاسفانه جز مدرک هیچ تخصصی ندارن


#13

فقط street university :sweat_smile: به نظره من خیلی باحال تره شاید خیلی تخصصی نباشه ولی به هر حال خوبی های خودشو داره مثل اینکه هر چی علاقه دارین میتونین کار کنین . به نظرم کلاس زبان انگلیسی خیلی مفید تر از دانشگاهی برخی از شهرستان هاست حداقلش تو ایران که اینطوریه :face_with_raised_eyebrow:


#14

استک این سایت django و Vue هست ؟


#15

برو درست رو بخون و سعی کن بهترین دانشگاهی که میتونی بری و کامپیوتر بخونی. قرار نیست همه چیز رویایی باشه و همه وقتت بره برای دانشگاه، در کنار دانشگاه همین مسیری که تا امروز رفتی رو هم ادامه بده و تجربه کسب کن. مراقب باش که اگر دانشگاه نری باید بری سربازی و قرار نیست کار بکنی. سربازی هم که بخواهی بری هرچقدر مدرک تحصیلی بالاتری داشته باشی فرصت های بیشتر و شرایط بهتری برای گذروندن این دوره داری.

موفق باشی :wink:


#16

بله همینطوره


#17

یک سوم مطالب اینترنت در مورد دوراهی کنکور، بین کنکور و برنامه نویسی هست

خیلی های دیگه هم مشکل شما رو دارن. خوشحال میشیم اگر تصمیمی که گرفتید رو بیان کنید.


#18

این حرف بنظرم غلطه اصلاً، شاید اگر میگفتی برم چیزهای بیشتری یاد بگیرم منطقی تر بود برای من. و بلی اگر میگی شرکت خوب پس اونا براشون مصاحبه مهمه تا رزومه‌ات.

قبلاً ما هم همچین چیزی میگفتیم ولی الان بچه‌ها خیلی درگیر مسائل واقعی شدند. شرکت ها هم میان بچه‌ها را جارو میکنند می برند! مثلاً کافه بازار که پروسه استخدام سختی داره خیلی راحت از شریف نیرو میبره. الان حداقل 20-30 تا از بچه‌های المپیادی توی کافه‌بازار کار می‌کنند. جدا از اون هم خود منطقه شریف منطقه نوآوری شده اگر شنیده باشید… خیلی از استارتاپ ها و شرکت ها اطراف یا داخل شریف اند. شبکه خوبی جمع هست اگر بخوای کاری بکنی.
دانشگاه تهران هم تقریباً همینطور


#19

کلن هر مدل استدلالی که به همه نسبت داده بشه ایراد داره
من دانشجوی کامپیوتر شریفم
هم کسی داریم که مدل جهانی worldskills تو شاخه web داره
هم کسی که نمیتونه یه نرم افزار مثه 3dmax ( نمونه واقعی مشاهده شده ) نصب کنه
آدم داغون همه جا هست
آدم خفن هم همه جا هست


#20

خوش وقتم، موافقم با حرفت.
بیشتر داشتم به ارزش محیط و فرصت هاش اشاره میکردم. دانشگاه خوبیش اینه با خیلی آدما میتونی آشنا بشی و باهاشون کار کنی