Imposter syndrome

دیروز که داشتم از روی ویدیوی آموزشی اولین app react خودمو میساختم ( احتمالا بزارمش تو همین پست یا پست جداگانه) حس کردم خب من با اینکه فهمیدم اکثر جاهاشو که چیکار کرد و مفهوم همه این کدها چیه ولی تهش خودم ننوشتمش و از روی یکی دیگه نگاه کردم و حس کردم شاید چون ناگهانی رو اوردم سمت برنامه نویسی (مبتدیم) هیچوقت مثل خیلیای دیگه پیشرفت نکنم و در نهایت یه برنامه نویس معمولی بمونم ( بماند که اکثر افراد ارشد موفق تو برنامه نویسی نمونه اش پدر خودم روزانه دارن کد میزنن میگن همیشه ما مبتدی میمونیم و همیشه یه چیزی برای یاد گرفتن داریم). که برخوردم به این مطلب سندرم imposter
حالا دوست دارم بدونم راه حل دوستان چیه که آدم بیشتر این ترس و نگرانیش تسکین پیدا کنه

این خیلی talk خوبیه در مورد این قضیه

8 پسندیده

فکر میکنم مربوط به همه قسمت های زندگی میشه که شما حس میکنی از بقیه کمتری ولی در واقع اینطور نیست کامل ندیدمش باید وقت بزارم ببینم

1 پسندیده

خوب، همه این حسو ندارن.
کسانی این حسو دارن که در حال پیشرفت هستن و خودشونو با افراد بالاتر از خودشون مقایسه میکنن.

اکثر آدما (اکثر برنامه نویسها) برعکس این قضیه هستن و فکر میکنن خیلی چیزا بلدن و خیلی از بقیه سرتر هستن. این افراد، دقیقا همونایی هستن که چندین ساله دارن درجا میزنن و فکر میکنن کل دنیا همونیه که خودشون دارن میبینن.

درمان قطعی برای این بیماری سراغ ندارم :grinning: خودمم دچارش هستم.
فکر میکنم این طبیعی باشه که هر زمان وقتی به یک ماه قبل نگاه میکنیم ببینیم نسبت به الآن هیچی بلد نبودیم.
و فکر میکنم این هم طبیعی باشه که در هر لحظه چیزی جلومون باشه که ارزش یاد گرفتن داشته باشه و بلد نباشیم.
در غیر این صورت احتمالا یه جای کار رو اشتباه رفتیم. (یا داریم اشتباه میریم و باید اصلاح کنیم)

5 پسندیده